Posted in Գրականություն

Վահան Տերյան, բանաստեղծություններ

Մոռանա՜լ, մոռանա՜լ ամեն ինչ

Մոռանա՜լ, մոռանա՜լ ամեն ինչ,
Ամենին մոռանալ.
Չսիրել, չխորհել, չափսոսալ_
Հեռանա՜լ…
Այս տանջող, այս ճնշող ցավի մեջ,
Գիշերում այս անշող
Արդյոք կա իրիկվա մոռացման,
Մոռացման ոսկե շող…
Մի վայրկյան ամենից հեռանալ,
Ամենին մոռանալ._
Խավարում, ցավերում քարանալ
Մեն միայն…
Մռանա՜լ, մոռանա՜լ ամեն ինչ,
Ամենին մոռանալ.
Չսիրել, չտենչալ, չկանչել,
Հեռանա՜լ…

Վերլուծություն

Հեռանալ․․․ հեռանալ․․․ փախչել բոլորից, փախչել իրավիճակներից, փախչել ամեն ամենինչից․․․ Տերյանը բանստեղծության մեջ ուզում է ասել թէ ինչպես է ուզում փախչել ամենինչից։ Չսիրել, չտենչալ, չկանչել․․․ այս ամենինչից նա հոգնել էր և կարծես իրեն ամենինչ ցավ էր պատճառում։ Նա ուզում էր փախչել և մնալ միայնակ չէ, որ շատ դեպքերում մենակությունը ավելի լավ է քան հակառակը։ Նա ուզում էր հանգստանալ ամենինչից և դրա համր ուզում էր Հեռանա՜լ…

Ցնորք

Ինձ չես սիրում, ուրիշին,
Ուրիշին ես սիրում դու —
Եվ անզոր է ու չնչին
Քո դեմ տանջանքն իմ հոգու։

Դու անցնում ես ամեն օր,
Անցնում՝ ինձ չես նկատում,—
Եվ դարձել եմ ես սովոր
Քամահրանքիդ անհատնում։

Քեզ խոնարհ՝ ամեն անգամ
Գլուխ եմ տալիս խոնարհ,
Բայց ես աղքատ եմ այնքան,
Այնքան թշվառ քեզ համար։

Ամենքինն ես, իմը չես,
Ամենքին ես սիրում դու.
Ա՛խ, ոսկով են գնում քեզ,
Անհաս ցնորք իմ հոգու…

Վերլուծություն

Ինձ չես սիրում ուրիշին ես սիրում․․․Տերյանը նկարագրում էր թէ ինչ մեծ սրտով է սիրել, բայց նա նրան չի սիրել։ Անտրբեր է եղել։ Նրա սիրտը ոսկով են առել բայց Տերյանը ախքատ է եղել․․․ Նա ասում թե նա ինչպես է բացի նրանից բոլոին ուշադրություն դարցրել իսկ նրան ուղղակի առհամարել․․․

Posted in Գրականություն

Վահան Տերյան. մեկնարկային մեդիափաթեթ.

Շառլ Բոդլեր «Արբե´ք»

Միշտ պետք է արբած լինել։ Դա´ է կարևորը, միակ խնդիրը դա´ է։

Չզգալու համար ժամանակի զարհուրելի բեռը, որ ճնշում է ձեր ուսերն ու կորացնում ձեզ դեպի գետին, դուք պետք է արբեք անդադար։

Բայց ինչո՞վ։ Գինիով, պոեզիայով, առաքինությամբ, ինչով ուզում եք, միայն թե արբե´ք։

Եվ եթե երբևիցե, լինի դա պալատի աստիճանների վրա, կանաչ փոսում, թե ձեր սենյակի մռայլ մենության մեջ, դուք ուշքի գաք, զգաք, որ ձեր արբեցումն արդեն անցել է կամ անցնում է, հարցրեք քամուն, ալիքին, աստղին, թռչնին, ժամացույցին՝ այն ամենին, որ հոսում է, այն ամենին, որ երգում է, այն ամենին, որ խոսում է, հարցրեք, թե ո՞ր ժամն է, և քամին, ալիքը, աստղը, թռչունը, ժամացույցը կպատասխանեն ձեզ. «Արբելու ժամն է»…

Ժամանակի տանջահար ստրուկը չլինելու համար արբե´ք, անդադար արբե´ք։

Գինիով, պոեզիայով, առաքինությամբ, ինչով կամենաք…

Իմ Վերլուծությունը

Շառլ Բոդլեր «Արբե´ք» ստեղծագործությունը միանագմաից, առաջին նախադասությունից շատ հավանեցի: Այս ստեղծագործության մեջ շատ բաներ հենց փոխաբերական իմաստով էին գրված օրինակ՝ արբել արտահայտությունը։ Իմ կարծիքով ստեղծագործության հենց իմաստը կայանում էր հենց նրանում, որ ամեն ինչ հոսում է ՝ժամանկը և այլն։ Ինձ թվում է նա ասում է <<արբե՜ ք>> այն իմաստով, որ մենք նկատենք և վայելենք այդ հոսքի ընդացքը ու կապ չունի ինչով կարևորը արբեն՜ ք ու նկատենք․․․

Posted in Գրականություն, Իմ շարադրությունները

Մի աստղ իմ ճամփին

Բոլորի միջից ես քեզ ընտրեցի՝ իմ աստղ խնդրում եմ ուղեկցիր ինձ, ուղեկցիր այն ճամփով որով, որ ճիշտ ես գտնում, բայց խնդրում եմ ճամփիս փոսեր մի ստեղծիր, հոգնել եմ․․․ ինձ այս անգամ հարթ ճանապարհ տուր։ Ուզում եմ քո լույսի ներքո շարժվել, ուզում եմ վերև նայել՝ քեզ տեսնել․․․ չէ, որ ես այդքան բազում աստղերի միջից քեզ առանձնացրել եմ․․․ խնդրում եմ ինձ կես ճանապարհին մենակ չթողնես և չլքես․․․ չէ, որ եթե լքես քո լույսը կկորչի և իմ դիմաց ամեն ինչ մութ կլինի։ Ես չեմ գտնի ճանապարհը մթուցյան մեջ։Չլքես ինձ՝ իմ աստղ․․․

Posted in Նախագծեր, Գրականություն

Ձմեռային ընթերցումներ

Սարոյան «Բան ունեմ ասելու»

Այս պատմվածքը կարդալուց ակամա ես շատ բան հասկացա և բառեր չեմ գտնում, որ վերլուծեմ։ Պատմվածքը նրա մասին էր, որ երեխաներին հիասթափեցնելը վատ բան է, որովհետև նրանք հավտով լցված էին խոսում ձմեռ պապի հետ, իսկ ձմեռ պապը լսելով նրանց ուզածները տալիս էր մի փոքրիկ բան, որը երևի նրանց պետքել չեր։ երեխաները հավատով լցված ասում էին թե ինչ են ուզում սպասելով, որ ձմեռ պապը նրանց ուզածները պետք է տա, բայց նրանք վերջում հուսախափ էին լինում։ ինչքանել, որ նրանք շատ բան էին ուզում, եթե ձմեռ պապը չեր կարող տար նա գոնե պետք է նրանց բացատրեր, որ իրենք ունեն ավելին քան մյուները․․․

Փիրըլ Բաք  «Սուրբ Ծնունդի օրվա առավոտյան»

Պատմվածքը մի տղայի մասին էր ում նրա հայրը ամեն առավոտ արթնացնում էր որպիսզի օգնի նրան ։ Տղան շատ դժվարությամբ էր արթնանում և մի օր, երբ նա լցեց թե նրա հայրը ինչպես է նրա մասին հոգ տանելով խոսում, նա հասկացավ, որ իրեն ծնողները իրականում շատ են սիրում, ուղղակի՝ ծնողները ժամանակ չեն ունենում արտահայտեն նրանց սերը։ Երբ սուրբ ծնդունդից առաջ տղան մտածում էր թե ինչ պետք է նվիրի իր հայրիկին նրա մտքին եկավ, որ նա ավելի շուտ արթնանա անի բոլոր գործերը, որ երբ հայրիկը արթնանա տեսի, որ ամեն ինչ արաված է։ Նա հենց այդպես ել արեց իսկ երբ հայրիկը տեսվա շատ ուրախացավ և գնաց տղային պինդ գրկեց։ Այս պատմվածքը իմ կարծիքով նրա մասի Էր, որ միշտ չէ, որ թանկարժեք նվերները ավելի լավն են լինեւմ, կան մարդիկ ովքեր մի փոքր բանից ենպես են ուրախանու ասես ամբողջ աշխարհը իրենցը լինի։

Չարլի Չապլինի նամակը դստերը

Չարլի Չափլիի նամակը դստերը կարդալուց հետո ուղղակի աչքերս արցունքով լցվեցին։ Նամակում այնքան ճշմարտություն կար և ցանկացան ով կարդար այս նամանկը ինչ,որ մի բան հաստատ կփոխվեր իր կյանքում։ Չափլիին նամակում դստերը ասում էր ,որ դու պարում ես բեմերում իսկ այն մարդիկ, ովքեր չունեն ոչինչ նրանք պարում են ցրտից, դողալով, պարում են որպեսզի չմրսեն։ Նրա նամակում նա ասում է, որ դու առավել չես նրանցից, նրանքել են մարդ՝դու ել ես մարդ և դու պետք է օգնես նրանաց, որովհետև կարող է նրանք կարիք ունեն գումար, որ պահեն իրենց երեխաներին։ նա ասում է, որ ինքն էլ է եղել այդ մարդկանցից նա ծիծաղեցրել է բոլորին, բայց և հոգում լացել․․․իսկ վերջում նա ուզում է ասել, որ կարևորը մարդ լինելն է․․․

Հանս Քրիստիան Անդերսեն «Լուցկիներով աղջիկը»

Հանս Քրիստիան Անդերսենի այս պատմվծքը կարդալուց հետո ուղղակ սկեցի լաց լինել։ Աղջիկը, որը ամեն լուցքին վառելուց մի պահ գտնում եր երազանքը իսկ հետո միանգամից կորցնում նա մինչև վերջ չկարողացավ վայել ել իր վառված երազանքները։ Նա մահացավ չիրականցնելով իր երազանքները։ Նրա ամեն վառած լուցքիի հետ նրա երազանքը մոխիր եր դառնում ինչը արդեն շատ եր նրան ցավեցնում․․․

Պաուլո Կոելիո «Սուրբ Ծննդյան հեքիաթ սրինգ նվագող աղջկա մասին»

Պատմվածքում ճշմարտությունը շատ էր։ Աղջիկը, որը աշխարհը․․․ իր աշխարհը գեղեցկացնում էր սրինգ նվագելով նա ընկավ ուրիշների խոսքերի ետեվից և թողեց ինքն իրեն։ Նա աշախարհի մասին կազում էր կարծիք ուրիշների շնորիվ։ Նա մոռանում էր իր սեփկանի մասին, այդ պատճառով ել սրինգը սկսեց չնվագել այնքան ժամանակ երբ, որ աղջիկը ելի ետ եկավ իր սեփական կարծիքին։

Posted in Գրականություն, Իմ շարադրությունները

Ստեցիր․․․

Ստով կողքիտ մնացի։ Ստով քեզ հետ շբվեցի։ Ստեցիր, բայց մեկ է ես քեզ սիրեց։ Ցավեցրիր ու գնացիր, բայց մեկ է ես դեռ հիշում եմ քեզ։Քայլդ ներելի չեր, բայց մեկ է ես քեզ ներեցի և դու այդքանից հետո ինձ չգնահատեցիր։ Իմ սերը մեծ էր, բայց քոնը, բայց քոնը երևի չկար էլ․․․դու ինձ դրեցիր խաղալիքի տեղ, խաղացիր իսկ հետո դրեցիր մի կողմ։ Ես հավատում էի քեզ։ Ես քեզնից շատ բան էի ակնկալում, բայց ինչ ակնկալում էի չտվեցիր, իսկ իմ ակնկալածը ուղղակի փոխադարց սեր էր․․․